Psychosfera - Psychologia i Psychiatria

Pamięć jest jedną z najpotężniejszych zdolności ludzkiego umysłu. Dzięki odpowiedniemu jej wykorzystaniu praktycznie każdy ma możliwość zorganizowania i zapamiętania ogromnych partii materiału. Aby to osiągnąć stosuje się tzw. mnemotechniki, będące sposobami pomagającymi zapamiętać duże partie materiału. Warto wspomnieć, że mnemotechniki pomagają nie tyle przyswoić dużą ilość informacji, co zorganizować informacje, które z punktu widzenia osoby zapamiętującej nie są w żaden sposób ze sobą powiązane.

Ciąg dalszy »

Czy osobie chorej terminalne może być potrzebna psychoterapia? W jej klasycznej formie nie, ale prawidłowa opieka paliatywna i terminalna zakłada również udzielanie pacjentowi w jego ostatnich chwilach wsparcia i przygotowanie go do odejścia. Pacjenci objęci opieką terapeutyczną znacznie łatwiej znoszą ból – zarówno fizyczny jak i psychiczny, związany z umieraniem.

Ponadto opieka terapeuty, a nierzadko również regularna psychoterapia potrzebna jest rodzinie, która nie umie pogodzić się z faktem odchodzenia bliskiej osoby i przeżywania procesu żałoby. Psychoterapia rodziny umierającego pacjenta ma szanse przygotować ją na to co ma nastąpić oraz dać możliwość godnego i prawidłowego przejścia przez proces żałoby, który umożliwi rodzinie powrót do normalnego, zdrowego życia.

Specyficzną odmianą depresji, występującą w kraju Kwitnącej Wiśni, jest depresja cywilizacyjna związana z uwarunkowaniami kulturowymi tego regionu świata. Doczekała się ona swojej swoistej nazwy – Hikikomori.

Podstawową różnicą między tą formą trwałego obniżenia nastroju, a jej innymi odmianami, jest znacznie większa zapadalność mężczyzn na zachorowanie. Kolektywna kultura Japonii powoduje ograniczenie decyzyjności u młodych ludzi, którzy zachowywać musza się zgodnie z regułami i zasadami narzuconymi przez starszych. Osoby, które nie mogą poradzić sobie z naciskiem społecznym zaczynają odczuwać poczucie bezsensu życia, a niemożność realizacji własnych celów odcina te osoby od społecznych sytuacji, w efekcie czego unikają one kontaktu ze światem zewnętrznym.

Depresja hikikomori w ekstremalnych sytuacjach doprowadza do sytuacji, w której chory odmawia opuszczenia mieszkania czy domu i jakiegokolwiek kontaktu z ludźmi i zaczyna żyć nocą, kiedy ma mniejsze szanse na spotkanie kogoś z rodziny czy ludzi w ogóle.

Jedną z odmian depresji jest depresja inwolucyjna, która bywa również nazywana depresją wieku starczego. Inna nazwa to depresja jesieni życia. Jak sama nazwa wskazuje, dotyka ona osoby w wieku emerytalnym, a jej objawami są: obniżenie nastroju, koncentracja myśli wokół śmierci (przy czym nie mają one charakteru syndromy presuicydalnego, tylko koncentracji wokół spraw związanych z odchodzeniem, umieraniem, czynnościami pogrzebowymi), spadek energii życiowej, a co za tym idzie spowolnienie motoryki oraz poczucie bezcelowości dalszego życia.

Depresja inwolucyjna występuję znacznie częściej u kobiet, co prawdopodobnie jest związane z silniejszym przeżywaniem zmian w obrębie starzenia się ciała oraz częstszą samotnością.