Psychosfera - Psychologia i Psychiatria

Wbrew pozorom testy inteligencji nie są wynalazkiem, który pojawił się stosunkowo niedawno. Już u schyłku pierwszej wojny światowej istniały dwa testy, którymi posłużono się do zbadania inteligencji ponad półtora miliona rekrutów. Był to test ustny Army Alpha oraz test pisemny Army Beta. Ich twórcą był sir Francis Galton. Stworzeniu narzędzi pozwalających wyselekcjonować osoby o różnej inteligencji przyświecał niezbyt szlachetny cel. Galton chciał dzięki nim udowodnić, iż osoby innych ras są głupsze i mniej wartościowe. Przeprowadzeniu tych testów przyświecały dwa cele: wyszukanie osób upośledzonych umysłowo oraz rekrutów, którzy nadawaliby się na oficerów.

Ciąg dalszy »

Pojęcie integracji sensorycznej oznacza iż wszystkie, docierające do człowieka wrażenia zmysłowe, zostają zebrane w jedną całość. Percepcja, czyli odbieranie wrażeń zmysłowych pochodzących zarówno ze środowiska, jak i z ciała człowieka, umożliwia ich przewodzenie do mózgu oraz przetwarzanie. Bodźce odbierane są przez siedem układów zmysłowych: układ proprioceprtywny, układ równowagi, smaku, dotyku, wzroku, węchu oraz słuchu. Dla integracji sensorycznej podstawowe są trzy spośród wyżej wymienionych, mianowicie: zmysł dotyku, równowagi oraz zmysł czucia głębokiego. To właśnie dobre zintegrowanie powyższych zmysłów stanowi podstawę do optymalnego rozwoju i działania pozostałych, a także przeważającej części umiejętności człowieka.

Ciąg dalszy »

Metoda terapeutyczna autorstwa Meichenbauma, zwana metodą autoinstrukcji nie jest samodzielną techniką terapeutyczną, ale bywa często wykorzystywana przez przedstawicieli wielu szkół terapeutycznych. Na czym polega?
Otóż opiera się ona na założeniu, że niektóre nasze stany emocjonalne oraz dysfunkcyjne zachowania mają swój początek w sposobie w jakim sami o sobie myślimy. To nasz umysł podpowiada nam przyczyny czy konsekwencje danych wydarzeń i jeśli są one negatywne i pesymistyczne, mogą hamować nasze działanie, bądź doprowadzać do obniżenia nastroju. Ciąg dalszy »

Tradycyjnie, moment adolescencji uważa się za czas buntu i konfliktów. Jest to jednocześnie etap istotnych zmian fizycznych, psychicznych, a także emocjonalnych. Według Eriksona okres adolescencji, to czas poszukiwania przez jednostkę swojej własnej tożsamości. Właściwy temu etapowi jest kryzys „poczucie tożsamości kontra rozproszenie ról”. Wielu psychologów jego właściwe rozwiązanie, postrzega jako kluczowe dla całego rozwoju człowieka.

Najważniejszym celem dorastającej jednostki, jest osiągnięcie stabilnej tożsamości „ja”, oraz świadomości siebie. Chcąc osiągnąć owe poczucie tożsamości, młody człowiek próbuje zazwyczaj różnych rol. Dzięki temu kształtuje on stopniowo swoje trwałe postawy oraz własny kodeks aksjologiczno-normatywny. Jeśli jednak jednostka nie rozwiąże prawidłowo powyższego kryzysu, dochodzi do tak zwanego rozproszenia ról, czyli dezorientacji co do tego, kim tak naprawdę się jest. W najbardziej krańcowych przypadkach rozproszenia ról, adolescenci mogą przyjmować tak zwaną tożsamość negatywną, która znajduje wyraz w buncie oraz zachowaniach, które nie mogą być zaakceptowane przez najbliższe otoczenie.