Psychosfera - Psychologia i Psychiatria

Kava, (nie mylić z kawą) to inaczej pieprz metystynowy. Środek wykorzystywany przez ludność z obszaru Pacyfiku od lat. Przypominająca zarówno w smaku jak i wyglądzie pieprz, kava ma działanie psychoaktywne, a jak udało się wykoncypować naukowcom, może być stosowana w łagodzeniu napadów lękowych i ogólnie poprawianiu nastroju bez ryzyka wprowadzenia chorego w uzależnienie. Taka herbatka szczęścia…

Kava w rejonach zachodniego Pacyfiku stanowi zastępnik naszego alkoholu. Problemy z produkcją alkoholu przy ogromnych połaciach uprawianej kavy sprawiają, że tubylcy zamiast na wódkę, chodzą na herbatkę z kavy. Jest to o tyle korzystne, że w odróżnieniu do alkoholu, kava nie powoduje zwiększenia napadu agresji i nigdy nie działa przygnębiająco. Nie powoduje też uzależnienia – innymi słowy, mamy tu do czynienia z łagodną substancją pozwalającą na relaks odprężenie (i odczuwanie większej przyjemności z seksu) bez ryzyka. Ciąg dalszy »

Nowe odkrycie w zakresie autyzmu może przyczynić się do znalezienia odpowiedzi na pytanie czy z autyzmem dzieci się rodzą, czy też jest to zaburzenie które zaczyna rozwijać się w początkowej fazie życia. Odpowiedź na to pytanie mają dać badania amygdali, czyli ciała migdałowatego – struktury mózgowej odpowiadającej za przetwarzanie negatywnych emocji. Ciało migdałowate jest częścią układu limbicznego związanego z rekcjami emocjonalnymi, a jego przerost koreluje z deficytami uwagi – charakterystycznymi dla pacjentów z autyzmem. Ciąg dalszy »

Decyzja o zaprzestaniu podtrzymywania życia osoby pozostającej w takim stanie zdrowia, który wymaga sztucznego podtrzymywania życia jest niezwykle trudna. Jej konsekwencje mogą odbijać się na emocjach i psychice przez wiele lat. Decyzję taką podejmuje się na jeden z dwóch sposobów – jak pokazują badania przeprowadzone na Uniwersytecie Columbia metody te zróżnicowane są kulturowo a także w różny sposób obarczają rodzinę chorego odpowiedzialnością i powodują różnorodne skutki psychologiczne. Ciąg dalszy »

Matthew Coryell i John Wemmie z Uniwersytetu w Iowa niosą nową nadzieję pacjentom z depresją – tym którzy chorują na lekooporne formy depresji i tym, dla których skutki uboczne tradycyjnych antydepresantów są nie do zniesienia. Istnieje szansa na to że ich nowe odkrycie doprowadzi do powstania nowego leku na depresję -efektywnego w obu wymienionych przypadkach. Tematem badań jest białko ASIC1a (acid sensing ion channel protein). ASIC1a jest kanałem jonowym, który reguluje transport jonów przez błony komórkowe i w ten sposób reguluje ich pracę. Ta struktura białkowa znajduje się w częściach mózgu odpowiedzialnych za nastrój (w tym w amygdali) i jest odpowiedzialna za negatywne emocje jak gniew, lęk czy niepokój. Ciąg dalszy »